Met een groot geheim je graf ingaan, omdat je omgeving of je geloof niet accepteert dat je ‘anders’ bent. Bijvoorbeeld valt op mannen of vrouwen (terwijl je zelf ook man of vrouw bent). Of dat je in een lichaam zit dat jij niet bent (transgender). Daarover ging onze laatste verhalenbijeenkomst, in de vorm van een voorstelling Tour d’Amour in buurt- en kerkhuis de Shalom in Den Haag ZuidWest. Het werd een intieme avond met verhalen (met heerlijke soep vooraf!) over mensen die op oudere leeftijd pas konden uitkomen voor hun ware aard. Zoals verteller Remke Verdegem (67), die na 37 jaar huwelijk besloot het gezin waarvan ze zo zielsveel hield te verlaten om een leven te kunnen leiden als vrouw. Omdat ze niet meer verstopt wilde blijven in het mannenlijf waarin ze zich altijd ongelukkig had gevoeld. ‘Ik heb daarvoor de absolute hoofdprijs moeten betalen, want ik hield van mijn vrouw. Natuurlijk voel ik me daar schuldig over, maar als dame op leeftijd, wonend in een klein dorpje, ben ik nog nooit zo gelukkig geweest als nu’, vertelde ze ons.
‘Heeft u ook een liefde?’, had een toehoorder met dementie ooit zo raak gevraagd aan Eveline van de Putte, de grote kracht achter Tour d’Amour. Samen met pianist en liedjesmaker Guus Westdorp en een verteller toert ze langs bejaardentehuizen, theaters, wijkcentra en scholen met haar boodschap: het is belangrijk dat mensen zichzelf kunnen zijn, vrij kunnen praten over hun liefde, zich veilig voelen en niet worden afgewezen. Daarmee laat ze haar toehoorders beseffen hoe verdrietig het is als je niet de mens kunt zijn die je bent.
‘Buurt- en Kerkhuis Shalom wil een ontmoetingsplaats zijn voor iedereen en daarom vinden we deze bijeenkomst zo belangrijk om samen met Haags Verhaal te organiseren’, trapte coördinator Heleen Joziasse de bijeenkomst af. ‘Laat me mijn eigen gang maar gaan’, zong Guus Westdorp vervolgens. De eerste tranen bij de toehoorders vloeiden. We kregen verhalen over verzwegen liefdes, opbloeiende liefdes en liefdes die bijna nooit verteld zouden zijn, als Eveline ze niet had opgeschreven en vertaald in deze voorstelling. We gingen allemaal geraakt naar huis.
Fotografie: Arenda Oomen
