Tijdens een lunch werd op 22 mei de bijzondere band die Burgemeester Van Zanen heeft met de verhalenvertellers van het Haags Verhaal bekrachtigd. ‘Ik ben er trots op dat dat ik me beschermheer mag noemen van de Orde van het Haags Verhaal’, aldus de burgemeester.
Hoewel er bij binnenkomst voor iedereen een buisje spraakwater klaarstond, bleek dat helemaal niet nodig: al heel snel ontstonden er levendige gesprekken met mensen die elkaar herkenden, al dan niet van de bijeenkomst die ze eerder samen hadden. Maar ook tussen mensen die elkaar vandaag voor het eerst zagen.
Ook de burgemeester zat op zijn ‘praatstoel’. HIj vertelde hoe goed het hem had gedaan dat hij door de vertellers van het Haags Verhaal welkom was geheten toen hij net burgemeester werd. Maar ook dat hij trots is dat hij zich beschermheer mag noemen van de Orde van het Haags Verhaal. “U allen bracht en brengt met uw eigen Haagse verhaal mensen en groepen in onze veelkleurige stad nader tot elkaar. Want dát is de kracht van verhalen”, vertelde hij de aanwezigen. “Die kracht is hard nodig. Zeker nu er steeds meer spanningen lijken te zijn in onze wereld, ons land en onze stad.”
Er waren mensen die een boek hadden voor de burgemeester, die met hem op de foto wilden en die hem ook een boodschap te vertellen hadden. Maar ook aan elkaar. Want nadat hij weg was, gingen de aanwezigen volop met elkaar in gesprek over het beste idee dat zij zouden willen uitvoeren in geval zij burgemeester waren. En dan blijkt dat er nog een hoop te doen is in de stad: er was een plan om geld eerlijker te verdelen, maar ook een plan om gezonder eten financieel aantrekkelijk te maken. Iemand kwam met de oproep om meer hangplekken voor jongeren en er was iemand met een idee om wijken bij elkaar op bezoek te laten gaan zodat we elkaar beter zouden leren kennen.
De verhalenvertellers van het Haags Verhaal zijn een heel divers gezelschap en laten een dwarsdoorsnede van de Haagse samenleving zien. Het Haags Verhaal gaat jaarlijks een paar bijeenkomsten organiseren om met hen in contact te blijven en ervoor te zorgen dat er onderlinge contacten blijven bestaan. Na afloop bleken er al een aantal mensen een idee te hebben hoe dat zou moeten. Zoals de Scheveningse Roos Padmos: ‘Een koffie- of theemoment met baksels uit allerlei culturen die mensen dan zelf meenemen. Ik bak wel boterkoek.’
Fotografie: Arenda Oomen
