Ontroering
Beveiliger Ferdi was blij verrast zijn lapje terug te zien op het huis. Hij borduurde het zelf in juni, toen hij als beveiliger aan het werk was in bibliotheek Loosduinen. Hij had niet verwacht zijn geborduurde lapje nog terug te zien. ‘Het ontroert me best wel om het zo weer terug te zien’, aldus Ferdi.
Door: Ferdi
November ’24 @ Bibliotheek Ypenburg
Kopje thee
Haar verhaal was als een spraakwaterval. Klaterend. Hoe ze als 3 jarig meisje haar geboortegrond verliet in Afghanistan. Hoe het gezin via omzwervingen uiteindelijk in Nederland terechtkwam. Hoe ze zich thuis voelde in Drenthe, maar dat het verblijf daar van korte duur was. Hoe haar vader door bureaucratie zoveel tegenslag ondervond, wat het leven in Nederland ingewikkeld maakte.
‘Mijn thuisgevoel is eigenlijk verwoest, omdat ik op zoveel plekken weer weg moest. Ik geloof niet in landsgrenzen, het is onnatuurlijk en bedacht. Het zorgt voor verdeeldheid. Er zijn wel plekken waar ik graag kom. Dat is op mijn werk in een sportschool, waar ik op de kinderen pas van de mensen die aan het sporten zijn. En hier, in de bibliotheek in Ypenburg. Ik lees veel en graag. Tolstoy en Dostojevski. In mijn cultuur is samen eten en drinken belangrijk. Het kopje thee staat daar symbool voor’.
Door: Zjala
November ’24 @ Bibliotheek Ypenburg
Matties
Vrijdagmiddag. Het is niet druk, we zijn lekker bezig, wanneer een groepje jongeren binnenkomt . Ik spreek hen aan en vraag naar hun thuisgevoel. De reacties zijn niet serieus en uitdagend. Omdat ik er serieus op in ga en de uitdagingen negeer, ontstaat een vriendelijker sfeer. Een van de jongens gaat achter de piano en speelt. Bij het vertrek zeg ik dat we er zaterdag om 14:00 uur weer zijn.
Zaterdag om 14:30 staan ze voor ons. Ze hadden besloten terug te komen. Ik neem hen apart en vertel dat ik heb nagedacht en vraag hen wat ze bedoelden met hun onvriendelijke opmerkingen van gisteren. Wilden ze shockeren, gewoon onaardig zijn ? Ze weten het niet, vinden het ook niet OK. Even goede vrienden. Weer pianospel. Dan nemen we afscheid, met de boks die ‘kleinzoon’ Felix me heeft geleerd. Er is niet geborduurd, maar wel veel gebeurd!
November ’24 @ Bibliotheek Ypenburg
Zwanger
Over 2 weken is ze uitgerekend. Ze wil een lapje borduren met de naam van haar kindje erop, maar ja, dat is nog geheim. Daarom besluit ze om alleen de voorletter van de naam te borduren, een sierlijke hoofdletter A. Ze borduurde er een klein baby’tje bij en 2 mensen, zij en haar man die zich als ouders over hun kindje zullen ontfermen. Zelf is ze in Nederland geboren, haar ouders komen uit Afghanistan. Een vriend liet haar kennismaken met een jongen; hij is nu haar man. Hij heeft ook zijn roots in Afghanistan. En op de een of andere manier voelt dat heel eigen en vertrouwd dat ze dezelfde cultuur delen.
Door: Mus
November ’24 @ Bibliotheek Ypenburg
Thuis loungen
Just, uit Curaçao, leest altijd eerst de kranten in de bieb. Dus dat deed hij die zaterdagmiddag ook. Daarna kwam hij serieus kijken wat we aan het doen waren. Hij tekende een plattegrond van zijn woonkamer. Lekker lui loungen op de bank is echt thuis. Zijn boeken binnen handbereik.
Op zijn 18e was hij naar Nederland gestuurd om te studeren. Maar hij kwam in een fabriek terecht, achter de lopende band. Toch ging hij later studeren en werkte hij op niveau. Inmiddels gepensioneerd surveilleert hij bij examens. Hij was zeer enthousiast over het project, waardeerde de gezelligheid en was blij dat hij had leren borduren
Door: Just
November ’24 @ Bibliotheek Ypenburg
