De eerste editie van het Verhalenfestival door en voor de stad – Heel Den Haag Vertelt – werd een succes: er kwamen zo’n 500 deelnemers op af en bibliotheekbezoekers bleven hangen. De diverse festival-onderdelen waren vrijwel allemaal volgeboekt.
Bekijk hier de aftermovie van het Verhalenfestival!
De muzikale aftrap kwam van Klezmer-orkest Klezkopf. Met de accordeon, fluit, contrabas en percussie vertelden zij hun verhaal. Later borduurden ze hun thuisgevoel bij het borduurproject Thuis in Den Haag, dat direct bij binnenkomst op de rode middenstip stond en zorgde voor een warm onthaal voor alle bezoekers van de bibliotheek. Groot en klein kon hier terecht om te praten over hun thuisgevoel en er een lapje van borduren. Zo droegen ze bij aan een kunstwerk over thuisgevoel dat door de stad trekt.
Klezkopf, foto: Arenda Oomen
Op de begane grond vond ook een interviewmarathon plaats met gewone Hagenaars met bijzondere verhalen. Door interviewers van Haags Verhaal. Zo vertelde John Buijs over zijn werk bij de Haagse dierenambulance, nadat hij vanuit Volendam hierheen was gekomen om van zijn verslaving af te komen. Werken bij de dierenambulance betekent voor hem elke dag dankbaarheid.
Ook Bram Poons vertelde hoe hij als als Joodse oorlogswees na de Tweede Wereldoorlog achterbleef als een van de drie overlevenden uit zijn familie: de 188 anderen waren vermoord. Hij is niet verbitterd door zijn levensgeschiedenis, maar gebruikt zijn verhaal om jongeren aan het denken te zetten en mensen te verbinden. Daarvoor verdiepte hij zich ook in de Koran en in het christendom.‘’Je kunt heel veel over geloof en geloof-misbruik zeggen, maar echt veranderen kan niemand dat. Maar je kunt elkaar altijd even leren kennen natuurlijk’, aldus Bram.
Vanaf de begane grond vertrokken ook drie volgeboekte stadswandelingen met een thema’s variërend van verhalen over queers, de voormalige Joodse wijk en ons koloniaal verleden.
Op de eerste etage werd de ‘open library’ druk bezocht, ‘de mens als open boek’. Men kon kiezen om iets over iemand te weten te komen, door eenvoudigweg aan te schuiven aan een tafeltje. Zo gingen bezoekers in gesprek met personen met ervaring als transgender, erotische begeleiding, autisme, detentie of adoptie.
Op de tweede verdieping vond een sessie rondom de kracht van oral history plaats. Onder leiding van Marron-cultuurdrager en theatermaker Jose Tojo gingen de deelnemers in gesprek over hun familie aan de hand van objecten die zij hadden meegebracht. Het ging over het gemis van je (groot)ouders, de rol van samen eten en de zoektocht naar identiteit. Het leverde herkenning op. ‘Dit moeten we vaker doen, het geeft inzicht in elkaar. En verhalen delen, heelt wonden’, aldus een van de vertellers.
Op de derde verdieping waren er voor de jongste bezoekers vier interactieve vertelsessies. Er werd aandachtig geluisterd, onder andere naar Kamalia Thalaoui, die een boek schreef over een juf met een hoofddoek. En kinderen konden op de foto met de Surinaamse stripheld Suriman en over zijn ontstaan horen. Er was een Piep-show, met gebreide muizen. En een vertelling over een prinses die geen prinses wilde zijn.
Op een verdieping hoger kwamen de heerlijke wereldse geuren en het gelach je tegemoet uit Studio B. Hier waren de Eetverhalen uit de Egyptische, Iraanse en Caribische keuken. Iedereen genoot van de smakelijke proeverijtjes die de vertellers hadden gemaakt. Er werden tips uitgewisseld van de beste Iraanse restaurants in Den Haag, de beste kruiden om mee te koken en heerlijke recepten werden gekoppeld aan persoonlijke verhalen. De positieve warme sfeer zorgde voor verbinding, herkenning en gezelligheid.
Aan het einde van de dag lieten op dit podium amateurschrijvers en -dichters van zich horen op het open podium van FFûh. Vooral jonge mensen- Engels en Nederlands-sprekend – stapten op het open podium met spoken word, verhalen en poëzie. Het was intiem, verrassend en leverde pareltjes van optredens op.
Het Verhalenfestival duurde de hele middag en was gratis te bezoeken. Veel bezoekers die alleen maar voor een boek kwamen, bleven hangen. Een van hen: ‘Ik ben er zeker van dat iedereen die er was, nu herinneringen meedraagt. Voor iedereen was er wel een uitspraak die bij blijft: de Centrale Bibliotheek was deze dag één groot open boek vol verhalen.’
Fotografie: Arenda Oomen
